Soep, bouillon, brood – Rachel Allen (review)

Houd je van soep, dan is dit het boek voor jou. Hier in huis houden we er ook van. We zullen dus zeker vaker dit boek uit kast trekken om er een maaltijdsoep óf een voorgerecht uit te maken.

klik op de afbeelding om mijn volledige review te lezen op Chicklit.nl

soep bouillon brood - Rachel Allen cover
Geplaatst in Frankrijk | Een reactie plaatsen

Spaanse Gazpacho (uit de oude doos)

Thuis hebben we een haat/liefde verhouding met Gazpacho. Beter gezegd: ik houd er van en het andere deel van de familie vindt dat soep warm moet zijn. Helaas staat het dus niet vaak op het menu, maar stel je een warme zomeravond voor: een terras, een barbecue, tapas, een cerveza. Waarom dan niet beginnen met een verfrissende koude soep?
Deze versie komt uit het boekje ‘Lekker tomaat’, een boekje van Heinz uit 2001. Mocht het een (klein) voorgerechtje of tapas zijn dan zou ik de hoeveelheden wat aanpassen (lees: halveren).

Ingrediënten voor vier personen
2 gele paprika’s
1 ui
1 komkommer
3 witte boterhammen
4 el olijfolie
2 el citroensap
1 l gezeefde tomaten
zout, peper

Bereiding
Was de paprika’s, halveer ze en verwijder de zaadlijsten. Snijd ¼ paprika in mooie stukjes en houd ze apart. Snijd de rest van de paprika in grote stukken.
Pel en snipper de ui, schil de komkommer  en snijd circa ¼ in mooie blokjes. Schep ze in een schaaltje.
Verwijder de korsten van de boterhammen en verkruimel ze. Roer de olijfolie en het citroensap beetje bij beetje door de broodkruimels . Voeg de gezeefde tomaten, de grote stukken paprika, de gesnipperde ui en de rest van de komkommer toe aan het broodmengsel en pureer deze ingrediënten in een foodprocessor of met een staafmixer. Voeg ¼ liter koud water toe en breng de soep op smaak met wat zout en (cayenne)peper. Laat de soep in de koelkast kouder worden. Garneer met de stukjes komkommer en paprika.

Geplaatst in recept, Tapas | Een reactie plaatsen

Een afgrond in de Ardèche

Rivier de Ardèche - Auvergne-Rhône-Alpes - Frankrijk

Niet alles gaat altijd goed op vakantie. Hoe mooi het weer ook is en hoe prachtig de omgeving ook, soms gebeurt er iets waar je niet op zit te wachten. Ons overkwam het bijvoorbeeld in de Ardèche. Regelmatig denk ik er nog aan terug en ik heb het idee dat ik er steeds meer last van krijg.

We besloten een wandeling te maken uit de reisgids die we bij ons hadden. Gelet op de handicap van onze zoon kozen we er één die niet als al te moeilijk en zwaar beschreven stond en vol goede moed begonnen we dan ook aan onze wandeling. Het eerste stuk was behoorlijk steil en soms niet echt een pad. Vooral rotsachtig gebied met veel los gesteente, maar ook weer niet zo hoog en moeilijk dat we het niet aandurfden. Éénmaal wat hoger op de berg veranderde de route in een mooi bospad waar het heerlijk lopen was. Die bossen waren bovendien aangenaam omdat het best warm was. Zeker pal in de zon. Na een half uurtje kwamen we andere wandelaars, eveneens Nederlanders, tegen. We begroeten ze hartelijk en zij merkten op dat het verderop toch best wel zwaar was geweest. Wij gaven aan dat ook voor ons het eerste stuk best zwaar was en dat zouden zij dus nog krijgen. Wij gingen er gemakshalve van uit dat zij ongeveer hetzelfde meegemaakt moesten hebben dan wij.

Naarmate we hoger kwamen veranderde het bos weer langzaam in rotsen. Dat ging bijna ongemerkt. Soms moest er weer wat geklauterd worden. Allemaal geen probleem. Dat het pad steeds smaller werd merkten we ook niet echt, net zo min als dat aan onze rechterzijde de afgrond steeds dichter bij kwam. Het resultaat was wel dat we nog eens vijf minuten later op een smal pad stonden met links van ons een steile wand omhoog en rechts een zeer steile wand omlaag. Eigenlijk stonden we er midden op voordat we het in de gaten hadden. Nu vond ik het voor mezelf niet zo’n probleem, maar mijn vrouw heeft hoogtevrees dus die keek niet meer op of om en liep zo recht mogelijk door. Mijn zoon heeft nogal een breed spoor als hij loopt en zijn evenwicht is ook niet helemaal je van het. Achteraf hadden we terug moeten gaan, maar ja, we waren anderhalf uur onderweg en zouden nog een half uurtje te gaan hebben. Ga je dan anderhalf uur teruglopen? Ik maande mijn zoon links te blijven en met één hand in contact te blijven met de wand omhoog. Zelf had ik mijn zoon stevig vast aan zijn broekriem en probeerde ik ook links te blijven. Naast elkaar was inmiddels geen optie meer. Dan hoop je dat na de eerstvolgende bocht het pad breder wordt of de berg minder steil. Dat bleek ijdele hoop. Sterker nog: het einde leek nauwelijks in zicht. Halverwege ben ik samen met mijn zoon gaan zitten, serieus overwegende om dan maar een helikopter te laten komen want ik was uitgeput. Niet van vermoeidheid, maar vanwege de zorg om mijn zoon. Uiteindelijk zijn we toch weer opgestaan en zijn we met zijn drieën uitermate langzaam na nog eens een kwartier aan het einde van het ravijn gekomen. Een opluchting waarvan ik de tranen in mijn ogen kreeg. Nog nóóit heeft een biertje op het terras zó goed gesmaakt.

Nu, een aantal jaren later, heeft mijn zoon nog steeds last van mij omdat ik hem bij iedere hoogte met twee handen vastgrijp of hem sowieso verbied bij een diepte in de buurt te komen, ook al staat er een muurtje of hek voor.

Geplaatst in familie, Frankrijk, vakantie | Een reactie plaatsen

Sucade op Tilburgse wijze (uit de oude doos)

Tilburgse sucade uit de oude doos

Dit recept komt uit het Tilburgs Kookbuukske (ISBN 90-71840-33-6) uit 1997. Een boekje opgedragen aan alle Tilburgse vrouwen die elke dag weer van weinig een goede maaltijd op tafel wisten te brengen en zo de Tilburgers groot hebben gebracht.

Het recept dat ik plaats is er niet echt één dat uit armoede is ontstaan. Het bijzondere is dat er Tilburgse ingrediënten in zitten die overigens zonder enkele moeite vervangen kunnen worden door iedere niet inheemse variant. Door de aanwezigheid van dit bier en deze mosterd doet het mij nog het meest denken aan stoofvlees uit het nabijgelegen Vlaanderen. Zeker de moeite van het maken waard.

Tilburgse ingrediënten voor sucade

Ingrediënten
800-1000 gr sucadelappen
100 gr reuzel (ik gebruikte geklaarde boter)
peper, zout, grove mosterd (Mosterd van het Tilburgs mosterdmènneke)
2 uien
15 gr bloem
4 el azijn
1 flesje dubbele trappist (La Trappe)
1 citroen
1 laurierblad
3 kruidnagels
3 el gehakte peterselie
2 el gehakte kervel

Bereiding
De sucadelappen bestrooien met peper en zout en insmeren met wat grove mosterd. Minstens 15 minuten laten intrekken. De reuzel of geklaarde boter in een braadpan goed heet maken en de lapjes daarin bruin aanbraden. De lapjes uit de pan nemen en in het resterende vet de in halve ringen gesneden ui aanbraden. Strooi de bloem over de uien, laat even garen en blus dan af met het trappistenbier, het sap van de citroen en de lepels azijn. Voeg ook de laurier en de kruidnagels toe. Leg het vlees terug in deze licht gebonden saus. Gaar ze zo’n anderhalf uur tot ze gaar zijn. Serveer op een schaal of bord, schep er wat van de saus over en strooi er peterselie en kervel overheen. Serveer bijvoorbeeld met aardappelpuree en erwtjes.

Tilburg Kookbuukske
Geplaatst in Boeken, recept, Tilburg | Een reactie plaatsen

Gauderfest in Zell am Ziller

Gauderfest biertafels

Maandenlange studies gingen er vooraf aan onze vakanties in de meivakantie. Dat begon met een wensenlijstje: Waar is wat te doen? Waar zijn we nog niet geweest of waar zijn we juist wél geweest en willen we nog wel een keer heen? Voor de maximale afstand was ook de duur van de reis belangrijk. Voor een week reis je niet met de caravan naar de Ardèche. Twee weken is wel lang genoeg. Ik noem de Ardèche omdat het daar begin mei al best mooi weer kan zijn. Het weer is namelijk één van de belangrijkste factoren bij de keuze. Voor dit blog viel de keuze op Oostenrijk. Camping Aufenfeld in Aschau in het Zillertal om precies te zijn. Daar waren we eerder geweest en dat was goed bevallen. Vandaar dat het op het lijstje stond. Dat wensenlijstje staat ook op Weeronline en dan is het dagelijks kijken welke kant het weer opgaat in al die streken. Oostenrijk kwam er dat jaar als beste uit en geloof me, de negen jaren daarna stond Aschau im Zillertal steeds op mijn lijstje, maar het weer haalde het nooit meer bij dat voorjaar in 2013. Dat Aschau steeds op mijn lijstje bleef staan betekent natuurlijk dat we dat jaar een fantastische vakantie hadden. Een cadeautje qua weer in een heerlijke rustige omgeving tussen winter- en zomerseizoen in.

Lees verder
Geplaatst in familie, Oostenrijk, vakantie | Een reactie plaatsen

Gebraden duiven met champignonvulling (uit de oude doos)

Op zaterdag staat er een grote markt in het centrum van de stad. Uiteraard kom ik daar regelmatig, al was dat vroeger niet het geval. Vreemd genoeg is het eerste wat ik doe wanneer ik in het buitenland op vakantie ben, kijken wanneer de lokale markt is én of er boeren- of brocantemarkten zijn ergens in de omgeving. Waarom dan niet in je eigen stad vroeg ik me af en sindsdien kom ik er regelmatig als het weer het toelaat.
Één van de eerste kramen die ik daar tegenkom is een poelier. 3 soepkippen voor 10 euro, kwartels, ongesorteerde kippendij. Van dat soort dingen. Ook konijn overigens. De enige plaats in de stad waar ik weet dat die te koop is. En ook duif dus. Al vaak bedacht dat ik die wel wil meenemen, maar dan bedenk ik me weer dat ik op dat moment niet weet hoe óf wat.
In Het nieuwe Haagse kookboek (71e druk uit 1984) kwam ik toevallig een recept tegen voor de bereiding van duif. Ik plaats het nu op mijn blog. Bij mijn eerstvolgende bezoek aan de markt koop ik er een paar!

Lees verder
Geplaatst in Boeken, recept, Tilburg | Een reactie plaatsen

Insane – Vanja van der Leeden (review)

Pasen zit erop. Het kampeerseizoen is begonnen. Nieuwe verhalen wachten. Na een weekje vakantie gaan we vanaf vandaag weer verder. Ik begin met een review van een voor mij verrassend kookboek. Ik kende Vanja van der Leeden nog niet, maar dat lag misschien meer aan mij. Zij schreef namelijk eerder al het boek ‘Indorock’. Insane is een heel toegankelijk kookboek en ‘best wel gezond’. Lees mijn volledige review op Chicklit.nl door op onderstaande link te klikken.

Geplaatst in Boeken | Een reactie plaatsen

Vakantie in eigen tuin

Of een echte vakantie er dit jaar in zit moet blijken. Door privéomstandigheden zal het zeker niet zo zijn als we gewend zijn. Gelukkig zijn die omstandigheden zodanig dat we onze plannen kunnen doorschuiven naar 2023. Zuid-Bretagne, Schotland en Denemarken zullen dus even moeten wachten, maar we komen eraan! Voor dit jaar zijn er ook wel plannen waar we veel zin in hebben, daar zal ik zéker de komende maanden over schrijven.

Ondertussen doet de lente verwoede pogingen voet aan de grond te krijgen. Met wisselend succes tot nu toe. Herfst, winter en lente wisselen elkaar per dag en soms per uur af. Inmiddels is het mij op de mooie dagen wel gelukt om de tuin op orde te brengen. Bovendien heeft de pimpelmees in ons vogelhuisje minstens 11 eitjes gelegd. Dat weten we dankzij de camera die we er begin dit jaar in hebben gehangen. Het broeden kan beginnen.

Lees verder
Geplaatst in familie, Producten, Tilburg, vakantie, Winkels | Een reactie plaatsen

Knakworst Napolitaine (uit de oude doos)

Geen idee hoe oud het boekje is waar dit recept uit komt. Het is een uitgave van het Nederlands Zuivelbureau die blijkbaar wel meer boeken uitgaven. Natuurlijk heb ik het recept ook even op Google ingetypt en toen kwam er een tweede publicatie uit van nagenoeg hetzelfde recept. Dat was in het Leidsch Dagblad van 19 juli 1958. Zo oud schat ik mijn kooboek niet in. Bijzonder in het boekje is dat geschreven wordt dat kaas in ons land enkel nog wordt gezien als broodbeleg. Als tip wordt meegegeven dat kaas, toegevoegd aan de hoofdmaaltijd, niet alleen voedzamer is, maar in de meeste gevallen ook aparter van smaak en mooier van aanzien. Nederland zou zich daar nog niet van bewust zijn.

Afbeelding van Wijnand Koster uit Etenswaardigheden

Nu klinkt Knakworst Napolitaine zeker voor die tijd nogal buitenlands. Napolitaine wil immers zeggen ‘uit Napels’. Wanneer een gerecht Napolitaine wordt genoemd heb ik niet helemaal kunnen achterhalen. Waarschijnlijk komt het in dit recept door de tomaat. Weet jij het antwoord? Ik hoor het graag.

Lees verder
Geplaatst in algemeen, Boeken, recept | Een reactie plaatsen

Kok in Lockdown – Annemieke Friesen  & Rien van Linschoten

Soms wilde je dat je iets zelf bedacht had. Het maken van ‘Kok in Lockdown’ is er daar zeker één van. Wat een heerlijk boek. Zeker ook om het te schrijven lijkt mij. Het boek omvat de periode van de tweede coronalockdown van 16 oktober 2020 tot 28 april 2021. Mooi gegeven, maar de verhalen zijn gelukkig van alledag. Wat dat betreft is het ontzettend jammer dat er, in ieder geval voorlopig geen tweede druk komt, zo begreep ik van schrijfster Annemieke Friesen. In het boek doen koks uit Tilburg en de directe omgeving hun verhaal. Niet een paar, maar liefst zo’n 40 koks delen hun passie én hun signature dish. Rien van Linschoten van Brabo Horeca Groep bezocht ze allemaal gedurende de lockdown en liet de verhalen opschrijven door schrijfster Annemieke Friesen. Bekende Tilburgse fotografen legden de koks vast op de gevoelige plaat. Het resultaat is een liefst 477 pagina’s dik naslagwerk dat je keer op keer weer pakt om er een nieuw verhaal uit te lezen.

Lees verder
Geplaatst in Boeken, Restaurants, Tilburg | Een reactie plaatsen

De goede fee van Dune du Pilat

De goede fee van Dune du Pilat aan de Atlantische oceaan in Frankrijk, France

Vanaf het Plage du Mirador bij Cap Ferret, dé oesterhoofdstad van Frankrijk, heb je een schitterend uitzicht op de aan de overzijde van het Bassin d’Arcachon gelegen Dune du Pilat, het hoogste duin van Europa. Een indrukwekkend beeld. Nog indrukwekkender is het wanneer je ervoor staat óf wanneer je eindelijk boven bent. Heel even zou je je er in de Sahara kunnen wanen, maar de Drunense duinen zou ook nog kunnen al klinkt dat een stuk minder heroïsch.

Lees verder
Geplaatst in Boeken, Frankrijk, recept | 1 reactie

Die ouderwets lekkere tosti (uit de oude doos)

Tosti ham kaas witte peper

Als wij vroeger gingen stappen, gingen we vaak naar dezelfde kroeg in Tilburg. Één die niet in het centrum lag, maar gewoon lekker dicht bij huis. Na het stappen kon je dus ook niet even gaan snacken bij de friettent. Shoarmazaken waren er sowieso nog niet. Gelukkig was dat ook niet nodig want bij La Cabane hadden ze de lekkerste tosti’s. In mijn geheugen in ieder geval. Niets bijzonders, maar gewoon twee sneeën witbrood met een plak ham en een plak kaas ertussen, bestrooid met wat peper. Waarschijnlijk smaakt alles goed na ettelijke pilsjes, maar deze tosti deed dat zeker. Overigens was de tosti thuis goed na te maken. Dat deed ik dan ook geregeld, met nagenoeg hetzelfde resultaat: Een heerlijke tosti. Meestal wel minder bier.

Lees verder
Geplaatst in familie, Producten, Tilburg | 1 reactie

Ceviche – Segers Abels en Rick Swinkels

Lees nu mijn review van Ceviche op Chicklit.nl door op onderstaande afbeelding te klikken. Ik waarschuw je al vast voor de verschrikkelijke foto van de scholfilet, want die was niet helemaal gelukt. Wel lekker overigens.

Geplaatst in Boeken | Een reactie plaatsen

Terug naar het Gardameer

Salo aan het Gardameer in Italië. (lake Garda, Lago di Garda)
Salo (Gardameer)

Na twee keer Lago Maggiore besloten we het in 2014 eens te proberen aan het Gardameer. We troffen het niet. Het weer zat namelijk niet mee. Op sommige dagen wilde het maar niet stoppen met regenen. In Verona kwamen we niet verder dan het terras en er was nog iets wat me tegen stond. De oevers van het meer vond ik behoorlijk aangetast door het massatoerisme. In ieder geval het zuidwestelijke gedeelte nabij Manerba del Garda waar wij zaten. Ik was plaatsen als Stresa en Baveno gewend langs het Lago Maggiore, waar ik de oevers toch veel aantrekkelijker vind. De jaren erna werd het veelvuldig Frankrijk, een enkele keer Oostenrijk en nogmaals Italië, maar dan Ligurië in de buurt van Cinque terre.

Lees verder
Geplaatst in Italië, vakantie | Een reactie plaatsen

Servisch rijstvlees (uit de oude doos)

Dit recept is misschien een wat vreemde eend in de bijt binnen deze rubriek. Vreemd omdat het niet uit een oud kookboek komt, maar uit een oude verzameling recepten die ik ergens op een stapel heb liggen. Het is mij toegezonden door een oud-collega naar mijn allereerste (gratis) e-mailadres eindigend op de uitgang @freemail.nl. Die bestaat al lang niet meer. Waarschijnlijk kreeg ik het toegezonden omdat ik een etentje met vrienden had gepland en hij me tips wilde geven. Ik kan me herinneren dat we het wel vaker over koken hadden samen. In dezelfde email stonden nog meer recepten. Onder andere één voor borsjtsj. Daarvan zijn er ettelijke te vinden dus koos ik deze keer voor het Servisch rijstvlees, lekker en super eenvoudig. Te serveren met …. Rijst!

Lees verder
Geplaatst in recept | Een reactie plaatsen

Vegan zoals je het nog nooit proefde – Lento (review)

Lees nu mijn recensie van Vegan zoals je het nog nooit proefde op Chicklit.nl door op onderstaande afbeelding te klikken.

Cover vegan zoals je het nog nooit proefde van Restaurant Lento. Tekla Vancleynenbreugel en Yolan Bamps
Geplaatst in Boeken | Een reactie plaatsen

Naar de Limburgse heuvels

Ons rondje Nederland dat begon op Texel brengt ons via Walcheren naar Zuid-Limburg. Naar camping De Bosrand in Sint Geertruid om precies te zijn. Prima camping, niets bijzonders, met hier en daar een moeilijke plek voor de caravan. Helaas hadden wij zo’n plek. Wat ik begrepen heb worden deze plaatsen aangepast. Bij de camping zit een eetcafé met een heerlijk terras en een prima kaart.

Na Texel en Zeeland waan je je in Zuid-Limburg in een ver buitenland. Heuvels, kastelen, bossen, oude dorpen en steden, een totaal andere cultuur. Zuid-Limburg heeft voor mij sowieso ‘iets’ buitenlands. Wel een fijne bijkomstigheid wanneer je graag naar het buitenland afreist en min of meer noodgedwongen door Corona in eigen land blijft. België is trouwens net als thuis ook hier nooit ver weg.

Amerikaanse begraafplaats in margraten, Limburg

Vlak bij Sint Geertruid ligt de Amerikaanse militaire begraafplaats Margraten. Nu niet direct een attractie waar je blij van wordt. Wel ontzettend indrukwekkend. We kenden dit soort begraafplaatsen ook al van Normandië. Zeker in deze tijd besef je je dat oorlog het leven laat aan zoveel jonge mensen die zelf niet voor zo’n oorlog gekozen hebben. Dat gold toen en dat geldt nu. Voor beide partijen overigens. Vechten wordt overleven, niet het opkomen voor je idealen. Helaas leren we er niets van. Ik wil er nog wel één ding over kwijt wat me blijft achtervolgen: Het aantal Canadese militairen dat op deze begraafplaats ligt. Zij waren behoorlijk onafhankelijk in WO II. Toch kozen deze jonge mannen er voor hun leven te geven voor een vrije wereld. Wat een helden! Zouden wij onze jongens naar Taiwan laten gaan om ze te bevrijden van China?

Lees verder
Geplaatst in algemeen, België, familie, vakantie | Een reactie plaatsen

Hartige ovenschotel met paksoi (uit de oude doos)

Dit recept stond ooit op de verpakking van een struik paksoi die ik kocht. Dat bewaarde ik om het ooit te maken. Ik verwacht dat het een recept is uit de jaren ‘90 want het prijsje (F 1,99) dat er op zat stamt dus nog uit het guldentijdperk. Dit getypt hebbende kan het briefje na ruim 20 jaar eindelijke weg.

Lees verder
Geplaatst in recept | Een reactie plaatsen

Ottolenghi Test Kitchen – Shelf-love (review)

Het team van de Ottolenghi Test Kitchen maakte een heel bruikbaar kookboek. Onder andere geïnspireerd door de Coronatijd bedachten zij een boek om met name gebruik te maken van je voorraadkast en dan vooral die ene onderste plank (Shelf). Net als ‘Simpel’ is ook dit weer een Ottolengi die voor de meesten toegankelijk is.

Klik op de afbeelding om mijn volledige recensie op Chicklit.nl te lezen.

Ottolenghi Test Kitchen Shelf love Yotam Ottolenghi
Geplaatst in Boeken | Een reactie plaatsen

Verblijf op Walcheren

Na een heerlijk weekje op Texel zakten we af voor een nieuwe week in Zeeland waar we verbleven op camping Westhove in Domburg. Zeker zo in het voorseizoen een heerlijke camping.

Golfbrekers op het strand van Zoutelande in Zeeland

Als klein kind kan ik me overigens niet anders herinneren dan dat we naar Zoutelande gingen, áls we al naar zee gingen. Ik denk dat mijn ouders net als ik geen echte strandgangers waren, maar dat ze het zo nu en dan voor de kinderen deden. Om die reden heeft Zoutelande bij mij nog wel steeds een streepje voor op de rest van Zeeland en vandaar ook dat als ik op Walcheren ben, ik op zijn minst één keer, maar liever meerdere keren naar Zoutelande ga. Al is het maar om er even op een terras te zitten, De Langstraat door te lopen of de trap over de dijk te slechten.

Lees verder
Geplaatst in familie, recept, vakantie | Een reactie plaatsen