Het wat en het waarom

kip madrasWie is de chef? Herrie in de keuken, Masterchef. De televisie heeft al lang geleden de aantrekkingskracht van koken ontdekt. Sinds enige tijd zelfs 24 uur per dag op 24Kitchen. Die ook nog eens goed wordt bekeken. Ook door mij trouwens. Nu ben ik geen kok, laat staan een topkok. Maar ik houd wel van lekker eten en ook van het bereiden daarvan.
Die interesse was er al lang voordat Herman of Jamie op de buis verscheen. Maar ik zal niet ontkennen dat ik door deze programma’s wel anders tegen eten aan ben gaan kijken. Die kijk op eten wil ik delen. Daarom start ik dit blog.

Mijn eerste stappen in de keuken deed ik bij de verkennerij. Op kamp werd iedere dag door de verkenners hun eigen potje gekookt. Soms op houtvuur, maar meestal op een dubbel gascomfort en één fabrieksbrander. Daarop werd voor zo’n 8 personen het eten bereid. Altijd drie gangen: Soep uit een pakje. Daarna aardappels, groente en vlees (Ik herinner me dat de worst per meter werd ingekocht) en Saroma toe. En als een ware chefkok leidde ik mijn mede-scouts door het menu.
Daarna volgde mijn onvolprezen koude schotel. Niemand kon dat zo goed als ik. Ik oogstte volop lof. Natuurlijk was het supersimpel: Gekookte aardappelen, een uitje, beetje mayonaise (zelf houd ik meer van fritessaus) en soepvlees waar eerst een lekkere bouillon van was gemaakt en daarna door de passe vite ging. De opmaak was eenvoudig: grote schaal, sla erop, koude schotel in het midden en een laagje slasaus erover. Aankleden met ei,augurk, zilveruitjes, tonijn, et cetera. Tataaa, voor een 16 jarige toch een hele prestatie.
Zo werd iets later ook de Chili con carne één van mijn specialiteiten. Dankzij Silvo. Want één zakje kruiden was precies genoeg voor een hele maaltijd. Jammer als je dan een ander merk nam waarvan één theelepel pittig genoeg bleek voor een hele maaltijd en je natuurlijk niet de gebruiksaanwijzing had gelezen…
En dan begint het ‘echte’ werk. Natuurlijk was mijn Boeuf Stroganoff beter dan het origineel van de 19e eeuwse Russische graaf Stroganoff. Maar daarover zal ik het nu niet hebben. Misschien komt dat nog eens ter sprake in één van mijn volgende blogs.
Inmiddels gaat het voor mij ook over andere dingen: Is het gezond? Vers? Mager? Kunnen we hetzelfde eten ook maken zonder een doos van Knorr?
Daar wil ik het volgende keer over hebben: “De echte Kip Madras”.

Dit blog is voor het eerst geplaatst op 20 december 2012 hetetenisklaar.weblog.nl.

Dit bericht werd geplaatst in algemeen, familie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s